rebetiko.sealabs.net

ΑΠΑΧΗΣ

Κάθε μέρα μαστουριάζω
... και κουβεντιάζω

Στην πασιέντζα και με ζάρια
κανονίζουμαι(?) τα βραδια

{ Στους σερέτες εκτιμούμαι
και κανένα δε φοβούμαι } (x2)

-Γεια σου αλάνι, που χορεύεις στην τρίχα, για να ξέρεις δηλαδή!

Τάλληρα οικονομάω
και στην τρίχα τα μασάω

Κι αγαπώ και μια μικρούλα
που μου τρώει τη σακούλα.

-Ωπα! Γεια σου .... με το τραγουδάκι σου!

Μ' αυτήνα και (ε)γλεντάμε
κι έτσι φίνα την περνάμε.

{ Κρασί ούζο και μαυράκι
πιάνουμε το καυγαδάκι } (x2)

-Ωπα! Να χαρώ όμορφα πράματα!
-Γεια σου Κίτρο μου, γεια σου!



Η ΛΕΥΘΕΡΟΥΛΑ

{ Αμάν γιάλα, γιάλα γιάλα σεβιόρουμ ... } (x2)



ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΖΕΝΤΕΛΜΑΝ

(τετευταία στροφή)
Στο κάτω κάτω της γραφής
θα σου την αμολήσω
.................
.................



Μ' ΕΚΑΝΕΣ ΑΓΝΩΡΙΣΤΗ

Άργησα μα επέτυχα, το ξεύρω, κατεργάρη,
αφότου παντρευτήκαμε δεν ηύρα καμιά χάρη.

.... κι έκανα κουταμάρα
και μ' έκανες αγνώριστη απ' την τρελλή

Ότ' είχα μου το πούλησες .....
και τώρα που ξεπούλησες με στέλνεις στη μαμά μου

Ότ' είχα μου τα έφαγες ....
....

-Γεια σου Κορίνα μου Θεσσαλονικιά

Τι ήταν και σε γνώρισα κι έμπλεξα με τα σένα
....

... κι έκανα κουταμάρα
και μ' έκανες πια αγνώριστη απ' την τρελλή ...




ΟΤΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΤΟ 'ΚΑΝΑ

(τελευταία στροφή)
Εσύ 'σαι η ελπίδα μου
θέλω για να με σώσεις
...
αν δε με στεφανώσεις


Και μια ακόμη ειδική περίπτωση.
Ζητείται φίλος με γνώση ποντιακής για καταγραφή του "ΤΕΜΟΝ Η ΚΑΡΔΙΑ ΓΙΑΡΑΛΗ"...

ΘΕΛΩ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΤΖΕΝΤΕΛΜΑΝ

(τετευταία στροφή)
Στο κάτω κάτω της γραφής
θα σου την αμολήσω
γιατί βιολί δεν ειν' αυτό
στην ψάθα να ψοφήσω

θέλω να είασι τζέντελμαν


στο κάτω κάτω της γραφής
θα σου την αμολύσω
γιατί βιολί δεν είναι αυτό
στην ψάθα να ψοφήσω

Τεμόν η κάρδια γεραλήν

Τεμον η κάρδια γεραλήν
αν κλαίγω θα ματούτε
αν κλαίει και το σαριμ' τ' αρνί μ'
η γη θα φαρμακούτε

Μάννα γιατί επήνες' μεν'
αείκον πονεμένον
όλα τα κάρδιας σαίρουνταν
τεμόν πάντα κλαμμένον

Τ' έναν το σέριμ' μαξιλάρ'
θέκω και ακουμπίζω
τ' άλλο θέκω σην κάρδια μ'
και για τεσέν νουνίζω

Έναν και μαναχόν είσαι
εσύ πα να μη έσ 'ναι
άψημον έψες σην κάρδια μ'
γάλια-γάλια θα καίεισ' μεν

Τεμον η κάρδια γεραλήν
αν κλαίγω θα ματούτε
αν κλαίει και το σαριμ' τ' αρνί μ'
η γη θα φαρμακούτε

Αυτά είναι.....
Ευχαριστώ

μ' έκανες αγνώριστη


Άργησα μα επέτυχα να σ’ εύρω κατεργάρη
αφότου παντρευτήκαμε δεν ηβρα καμιά χάρη
γελάστηκα απ τα λόγια σου και έκανα κουταμάρα
και με εκανες αγνώριστη απ την ξελιγομάρα

ότι είχα μου το πούλησες ……………………..
και τώρα που ξεπούλησες με στέλνεις στη μαμά μου
ότι είχα μου τα έφαγες …………Αθήνα
κι εγω σαν το κορόιδο ψοφάω από την πείνα

τι ήταν και σε γνώρισα να μπλέξω μετα σένα
για παντρειά ……………… για μένα
γελάστηκα απ τα λόγια σου και έκανα κουταμάρα
και με εκανες αγνώριστη απ την ξελιγομάρα

ότι μου είπες το κανα
με τις ψευτιές με γέλασες μου πήρες την καρδιά μου
και τώρα που με χόρτασες με στέλνεις στη μαμά μου

τη μάνα και τ’ αδέρφια μου αρνήθηκα για σένα
και έμεινα πια ορφανή λυπήσουμε και μένα

ότι μου είπες το κανα για να σ’ ευχαριστήσω
και είχα μια κρυφή χαρά με σένα πως θα ζήσω

δεν ήλπιζα η άμοιρη την τόση απονιά σου
μ’ αφήνεις απροστάτευτη αχ πως βαστάει η καρδιά σου

εσυ είσαι η ελπίδα μου θελω για να με σώσεις
να ξέρεις δεν θα λυτρωθώ αν δεν με στεφανώσεις