Ο συμβολισμός είναι ο ίδιος με του προηγούμενου συνονόματου.
{0,0,0},0,4,1,4,1,0,1,0,1,(3),0,0,0,0,7,7,7,7,7,7,7,7,7
{0,0,0},0,4,1,4,1,0,1,0,1,(3),0,0,0,(0),0,(0),0,(0),0 x2 (Εισαγωγή)
5,5,4,5,7,8,7,10,8,7,5,4,5,{0,5,7},{0,5,7} Λόγια
5,5,4,5,7,8,7,10,8,7,5,4,1,0,0,0,0,0
0,1,0,(3),(2),(3),(2),0,1,5,4,1,1,0,0,0,0,0,0
0,1,0,(3),(2),(3),(2),0,1,5,4,1,1,0,0,(0),0,(0),0,{0,0,0,}
Γενικά πάντως οι αριθμοί των ανοιχτών (κυρίως) δεν μπορούν να αποδοθούν όπως πραγματικά είναι σε μια ταμπλατούρα αφού δεν ξέρεις πόση διάρκεια έχει κάθε μια νότα από αυτές.Επίσης σε πολλές περιπτώσεις του παραπάνω τραγουδιού μπορείς να χρησιμοποιήσεις και την μπουργκάνα(χοντρή Ρε) ως μπάσο.Δηλαδή εκεί που βαράς κάμποσες ανοιχτές ρε στην ψιλή χορδή σου,ρίχνεις και μια χοντρή Ρε.Ακούγεται πολύ ωραία.Τώρα για το Λα που λες ότι ακούς μάλλον κάνεις λάθος.Άλλα αν το ακούς και όταν το πάιζεις σου φαίνεται πιο πλούσιο και πιο ωραίο τότε κάνε αυτό που σου αρέσει περισσότερο.Δεν νομίζω να σε εξετάσει κάνα ωδείο.Αν μη τι άλλο το ρεμπέτικο είναι χαρακτηριστικός μουσικός τόπος αυτοσχεδιασμού(ε,με κάποια όρια βέβαια,μην φτάσουμε να παίζουμε και άλλα αντί άλλων
)
