rebetiko.sealabs.net

Ενάντια στην ΠΕΝΘΙΜΗ ατμόσφαιρα που προκάλεσε η ειδοποίηση της ΑΕΠΙ προς τους διαχειριστές της σελίδας, στους οποίους βέβαια δεν συγκαταλέγομαι, με θέμα "Χορήγηση αδείας για τη χρήση εκπροσωπούμενου από την ΑΕΠΙ μουσικού ρεπερτορίου", θέλω να διατυπώσω ορισμένες σκέψεις και ερωτήματα.

Το πρώτο έχει να κάνει με τον χαρακτηρισμό της ατμόσφαιρας ως "πένθιμης".
Δεν υπονοώ, πρώτα απ' όλα, ότι το σάιτ δεν μπορεί να λειτουργήσει μόνο με τη συζήτηση, δηλαδή χωρίς το ραδιοφωνάκι και χωρίς το κατέβασμα των τραγουδιών. Σίγουρα μπορεί. Ούτε ότι χάνω τη διασκέδασή μου.
Εννοώ απλώς ότι κάτι -και αυτό το κάτι, μιλώντας συγκρατημένα, είναι ένα μεγάλο κομμάτι της μουσικής παράδοσης αυτής της χώρας- ήταν για χρόνια θαμμένο στην αφάνεια και στη λήθη, δηλαδή ΣΑΝ νεκρό, εδώ πέρα βρήκε ζωή, και η ΑΕΠΙ θεώρησε πρέπον να το ξαναστείλει δυό μέτρα κάτω από το χώμα "για μια χούφτα δολάρια".

Δεν έχω καμιά απαίτηση από τους διαχειριστές της σελίδας "να βρουν λύση" ώστε να πάρουν αυτή την άδεια, κι ακόμα περισσότερο να γίνει πλέον εμπορική η σελίδα γι' αυτό το σκοπό. Άλλωστε ό,τι αξίζει σε αυτή τη σελίδα είναι το ότι δεν είναι εμπορική.
Ίσα - ίσα έχω τη γνώμη, πως το καλύτερο που θα μπορούσε να γίνει είναι η άρνηση για μια τέτοια άδεια, κι ας παραμείνει η σελίδα βουβή. Σε ένδειξη διαμαρτυρίας.

Γιατί τι έχει προσφέρει η ΑΕΠΙ στο λαϊκό και στο παραδοσιακό τραγούδι, τι έχουν προσφέρει οι εταιρίες τα συμφέροντα των οποίων εκπροσωπεί, και το κράτος υπό την αιγίδα του οποίου λειτουργεί;
Ότι θησαύρισαν με τη δουλιά των δημιουργών; Ότι ούτε νοιάστηκαν ποτέ για το αν ζουν ή αν πεθαίνουν; Ότι λιώσαν τις μήτρες των ηχογραφήσεων, όταν οι πωλήσεις πέσαν χαμηλότερα από την οικονομία σε πρώτη ύλη; Ότι μετατρέψανε μια ιστορία σε υλικό κατεδάφισης κάτω από τα ερείπια της Κολούμπια και της κάθε Κολούμπια; Ότι κάνανε ότι μπορούσαν για να σβήσουν τη λαϊκή και παραδοσιακή μουσική από τη συλλογική μνήμη, δηλαδή από το συλλογικό παρόν, και μόλις είδαν ότι υπάρχουν "56 χρήστες υπό σύνδεση" που σκαλίζουν αυτή τη μνήμη ήρθαν να ζητήσουν ένα - δυο χιλιάρικα το χρόνο κεφαλικό φόρο;

Δεν θέλω να επεκταθώ περισσότερο, τουλάχιστον για την ώρα. Περιορίζομαι μόνο στο να παρατηρήσω ότι υπήρχαν τραγούδια -και όχι μόνο των 78 στροφών- ξεχασμένα από τη μάνα τους κι από τον πατέρα τους, τα οποία ακούστηκαν για πρώτη φορά εδώ μετά από δεκαετίες, μετά από μισό αιώνα και παραπάνω, κι έγιναν "επιτυχίες" για τα κριτήρια της κάθε ΑΕΠΙ, ακούστηκαν στην τηλεόραση και δισκογραφήθηκανα σε νέες εκτελέσεις. Δεν θέλω να αναφέρω παραδείγματα.
Στέκομαι μόνο στο νόημα: η ΑΕΠΙ και η κάθε ΑΕΠΙ δεν θα έπρεπε να ζητά λεφτά για αυτή τη σελίδα. Θα έπρεπε απλώς να αναγνωρίσει την οφειλή της. Όχι σε χρήμα - μην ανησυχεί. Αν όχι τίποτα άλλο την οφειλή της στην ηθική πλευρά του ζητήματος...

Γεια σας

Δεν ειμαι ενεργο μέλος αλλα κατεβαζα που και που καποια τραγουδια. Σιγουρα το νεο αυτο ειναι δυσαρεστο. Νομιζω ομως οτι τα επιχειρηματα του τυπου "συμφεροντα", υποψιες για δολο του πολυεθνικου κεφαλαου και λοιπα δεν αρμοζουν στη περιπτωση. Οι κληρονομοι των μεγαλων του ρεμπετικου συνθετων και ερμηνευτων (οσοι ζουν τουλαχιστον) εχουν νομιμα και αναμφισβητητα δικαιωματα. Υστερα παιζει ρολο και η ηλικια του τραγουδιου. Στην Γαλλια μετα απο 70 χρονια τα δικαιωματα σβηνονται. Δεν ξερω τι λεει ο νομος στην Ελλαδα γι'αυτο.

Το ρεμπετικο ειναι ζωντανο στην Ελλαδα χαρι στα παιδια που συνεχιζουν να παιζουν τα τραγουδια στα ταβερνακια, καποιες συγχρονες επανεκτελεσεις και βεβαια χαρι στην σελιδα αυτη. Οσο για τους 'οριτζιναλ' δισκους δεν νομιςω να πουλιουνται πολλοι.

Η γνωμη μου ειναι οτι μπορει να γινει μια διαπραγματευση κι αν χρειαστει και καποια συμμετοχη, στυλ συνδρομη η με το κομματι, γιατι οχι, αρκει να παραμενει σε λογικα πλαισια. Το μονο που σκεφτομαι ειναι τα παιδια της σελιδας που θα εχουν σιγουρα αλλες υποχρεωσεις απο το να τρεχουν δεξια και αριστερα για την εξευρεση καποιας λυσης.


Φιλικα


Μανωλης Νουσης

Noussis έγραψε:Γεια σας

ΔΟι κληρονομοι των μεγαλων του ρεμπετικου συνθετων και ερμηνευτων (οσοι ζουν τουλαχιστον) εχουν νομιμα και αναμφισβητητα δικαιωματα.

Τι γνωμη εχετε ρε παιδια για αυτο? Περιμενει δηλαδη κανας δισεγγονος να παρει κανα φραγκο απο ενα τραγουδι που εγραψε ο προπαππους του πρην ογδοντα χρονια? Ισχυει αυτο? Παιρνουν κανα φραγκο?

Εξ όσων γνωριζω και γνωριζουμε, οι παλιοι καλλιτεχνες-δημιουργοι μέχρι το 1960 αλλα και πιο μετα, εκαναν ενα συμφωνητικο με την ΕΤΑΙΡΕΙΑ, με το οποιο αποποιουνταν το οποιαδηποτε δικαιωμα τους και ετσι τα δικαιωματα απο τις πνευματικες δημιουργιες (ΣΤΙΧΟΣ, ΜΟΥΣΙΚΗ) πηγαιναν αυτοματα στις εταιρειες των οποιων αφεντικα ηταν ο Μινως Ματσας και η οικογενεια Λαμπροπουλοι. Αντ'αυτου βεβαια επαιρναν ενα συμφωνηθεν ποσο για το καθε τραγουδι.
Μετα το '60 εγιναν πολλα :
1. Εμφανιστηκε ο Πατσιφας, η Phillips και αλλοι
2. Ο Καζαντζιδης πετυχε να παιρνουν και ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΑ δικαιωματα οι τραγουδιστες και σιγα σιγα αρχισαν να παιρνουν και οι οργανοπαικτες στις ηχογραφησεις
3. Η ΑΕΠΙ αρχισε να ενεργοποιείται και να παιρνει ποσοστα αλλα για ναμαι ειλικρινης δεν ξερω περισσοτερα επ'αυτου π.χ. απο ποτε παιρνει δικαιωματα απο τις εταιρειες, απο ποτε απο τα ραδιοφωνα κλπ

Τελος παντων για το υλικο για το οποιο μιλαμε το ΡΕΜΠΕΤΙΚΟ, ΛΑΪΚΟ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟ αλλα και το ελαφρο μεχρι το '60, τα περισσοτερα ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ πανε στους Μωυση (Μάκη) Ματσα και κληρονομους Λαμπροπουλων εκτος αν καποιος μεταγενεστερος ΝΟΜΟΣ ξαναεδωσε τα δικαιωματα στους δημιουργους ή τουλαχιστον για τις παραγωγες μετα απο αυτο το νομο ...

περισσοτερα προσεχως ...

Mεταγενεστερος νόμο που να ξαναέδωσε τα δικαιωματα στους δημιουργους ή τουλαχιστον για τις παραγωγες μετα απο αυτο το νομο, δεν γνωρίζω να υπάρχει.
Και πώς να υπάρχει άλλωστε, αφού ο νόμος του '93 για τα πνευματικά δικαιώματα ορίζει ότι "Το περιουσιακό δικαίωμα μπορεί να μεταβιβασθεί μεταξύ ζώντων ή αιτία θανάτου", δηλαδή νομιμποιεί και όσες τέτοιες μεταβιβάσεις έχουν γίνει, που σύμφωνα με τα γραφόμενα του Ντουζένη καλύπτουν λίγο - πολύ όλη την περίοδο ως το '60. Ούτε αυτό το γνώριζα...

Κατά τα άλλα έκανα μια βόλτα στο δίκτυο με το λήμμα ΑΕΠΙ.
Πρώτος σταθμός η επίσημη σελίδα της.
Από τα γραφόμενα εκεί και από τις απαντήσεις στα "συχνά εωτήματα" βγαίνει λ.χ., ότι όλη η ιστορία που βρίσκεται εδώ:
forum/viewtopic.php?p=17663#17663
δεν είναι παρά μια υπόθεση πειρατίας, αφού η όλη διοργάνωση, οι μουσικοί κλπ παίζουν τραγούδια αλλωνών, επομένως κανονικά θα έπρεπε να πληρώσουν στην ΑΕΠΙ πνευματική πρόσοδο, όπως και η σελίδα που τους αναμεταδίδει, και απλώς η ΑΕΠΙ δεν έτυχε να τους ανακαλύψει ακόμα.

Προφανώς σύμφωνα με τα ισχύοντα δόγματα, αυτά τα άτομα που προχώρησαν στις εκτελέσεις και αναμεταδόσεις αυτών των μουσικών, είναι "πειρατές" που "σκοτώνουν τη μουσική", ενώ η ΑΕΠΙ που ζητά χρήματα "για τους κληρονόμους", είναι εκείνη που βοηθάει την μουσική να ζήσει...

Μπορεί να μάθει κανείς πολλά για την ΑΕΠΙ από την ισοσελίδα της. Αυτό που είναι αδύνατον να μάθει εκεί, είναι το κίνητρό της ως Ανώνυμης Εταιρίας, τα μεγέθη και η τύχη των ποσών που εισπράττει κλπ κλπ.
Μπορεί όμως να βγάλει κανείς ορισμένα συμπεράσματα από τα γραφόμενα σε άλλες ιστοσελίδες.
Λ.χ. απ' ό,τι φαίνεται η ΑΕΠΙ εισπράττει γύρω στα 1000 ευρώ τον χρόνο από καθένα απ' τα περίπου 150.000 μαγαζιά που παίζουν μουσική σε όλη τη χώρα. Πιθανόν βέβαια τώρα (γιατί οι ιστοσελίδες που είδα έφταναν βασικά γύρω στο 2005) να είναι λιγότερα τα μαγαζιά, αν και εφόσον εξαιρέθηκαν πράγματι εκείνα που έχουν μόνο ραδιόφωνο και τηλεόραση χωρίς ηχεία ( ! ) και εφόσον τέτοιες εξαιρέσεις μειώσαν τον παραπάνω αριθμό.
Εν πάση περιπτώσει εκεί γύρω στο 2005 η ΑΕΠΙ εμφανίζεται να εισπράττει το χρόνο, μόνο από τα μαγαζιά, τουλάχιστον 150.000.000 ευρώ.
Και μια που εκείνη την περίοδο η προμήθεια της εταιρίας είναι τουλάχιστον 15%, εγώ βάζω από επιείκια 10%, και βγαίνει το συμπέρασμα ότι κάπου 15.000.000 ευρώ το χρόνο (μόνο από τα μαγαζιά) πάνε σε προμήθειες της ΑΕΠΙ.

Τι γίνεται όμως με τα υπόλοιπα 100.000.000;
Υποτίθεται πως τα μαγαζιά έχουν υποχρέωση κάθε πρωί να πηγαίνουν στην ΑΕΠΙ της γειτονιάς τους μια μαγνητοφώνηση του χθεσινοβραδινού τους προγράμματος, ώστε η ΑΕΠΙ να ακούει τις μαγνητοφωνήσεις 150.000 μαγαζιών κάθε ημέρα, να ταυτοποιεί τα τραγούδια και να αποδίδει ακριβοδίκαια τα πνευματικά δικαιώματα.
Αυτό βέβαια, από τη μια είναι αδύνατον να εφαρμοστεί, και από την άλλη κατά πάσα πιθανότητα βολεύει πολλούς (ή μάλλον λίγους και εκλεκτούς) ότι είναι αδύνατο να εφαρμοστεί.
Διότι έτσι πέφτουν στο τραπέζι μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ το χρόνο, τα οποία στην πραγματικότητα δεν έχουν κανέναν συγκεκριμένο δικαιούχο.

Από εδώ και πέρα βέβαια αρχίζουν οι εικασίες.
Το πιθανότερο είναι πως τα ποσά αυτά δεν κατατίιθενται στο Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων.
Μια περίπτωση είναι να μένουν στα "αζήτητα", δηλαδή στο Ταμείο της ΑΕΠΙ ως στοιχείο "ρευστότητας".
Άλλη εικασία -με βάση μια υποθετική λογική- είναι ότι το ποσό αυτό κατανέμεται ανάμεσα στο σύνολο των "δικαιούχων" της Ελλάδας και του εξωτερικού σε αναλογία προς τα ποσοστά που έτσι κι αλλιώς δικαιούνται από πωλήσεις, κυκλοφορίες δίσκων κλπ. Στην περίπτωση αυτή βέβαια εσύ μπορεί να παίζεις στο μαγαζί σου Βαμβακάρη και τα "δικαιώματα" να πηγαίνουν στη Μαντόνα. Ας φρόντιζες το πρωί πριν πας για ύπνο, να πας στην ΑΕΠΙ τη μαγνητοφώνηση της βραδιάς.
Φυσικά -ξαναλέω- αυτά είναι εικασίες, αλλά αφού η ίδια η ΑΕΠΙ δεν φαίνεται πουθενά να δίνει λογαρισμό για το ερώτημα, το μόνο που μπορεί να κάνει κανείς είναι εικασίες.

Δεν θα ασχολιόμουν με το θέμα αν δεν μού έδινε, κατά κάποιο τρόπο, αφορμή ο φίλος Noussis, κι αν παραπέρα δεν με κέντριζε η πιθανότητα πως η πληροφορία του Ντουζένη για τα μέχρι το '60 είναι ακριβής...

ΥΓ Και κάτι "νόστιμο": Από τα ιδρυτικά μέλη της ΑΕΠΙ -σε άλλες βέβαια εποχές και συνθήκες- υπήρξε ο Σώσσος Ιωαννίδης, που γύρω στα δέκα τραγούδια του φιλοξενούνται σε αυτήν εδώ τη σελίδα. Λέω φιλοξενούνται, γιατί εκτός από ένα όλα τα υπόλοιπα δεν "φιλοξενούνται" πουθενά αλλού, και γιατί κανείς εδώ δεν εισπράττει ενοίκιο για να τους δώσει στέγη...
Και ειλικρινά αν μπαίνει θέμα "ενοικίου" το βρίσκω χίλιες φορές προτιμότερο (κι ας γίνομαι λίγο μακάβριος αφού πρώτα έγινα και πένθιμος ), να σιγήσει εντελώς η σελίδα και να αρχίσει να ανοίγει σταδιακά κάθε φορά που συμπληρώνονται εβδομήντα χρόνια από το θάνατο τον δημιουργών κάθε τραγουδιού.

Δεν είμαι φυσικά ο "αρμόδιος". Αλλά να, έτσι για να αποδειχτεί, εν προκειμένω, ποιός σκοτώνει και ποιός δεν σκοτώνει τη μουσική, και ποιές είναι οι playlist που θα κρατήσουν αυτή τη μουσική ζωντανή...

Ψάχνοντας στο διαδύκτιο βρήκα κάτι που νομίζω είναι κάπως ενδιαφέρον
Τώρα εάν θα μας είναι χρήσιμο η όχι (ούκ έχω ιδέαν)
Δευτέρα, Απρίλιος 27, 2009
Απερρίφθη η αίτηση της ΑΕΠΙ

Οριστικό τέλος στο θέμα της διαχείρισης των πνευματικών δικαιωμάτων, από τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον ελληνικό χώρο, έδωσε χθες το ΔΕΚ, απορρίπτοντας προσφυγή της ΑΕΠΙ, κατά απόφασης ελληνικού δικαστηρίου που αφορούσε τις εταιρείες Ερατώ, Απόλλων και Grammo.

Ειδικότερα, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) απέρριψε αίτηση αναίρεσης της ΑΕΠΙ (ανώνυμης εταιρείας ελληνικού δικαίου η οποία δραστηριοποιείται στον τομέα της προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα της μουσικής στην Ελλάδα) για την απόφαση του Πρωτοδικείου της 12ης.07.2007, (Τ-229/05).

Με την απόφαση αυτή, απορρίφθηκε η προσφυγή ακύρωσης κατά της αποφάσεως SG Greffe (2005) D/201832 της Επιτροπής, της 18ης Απριλίου 2005, περί απορρίψεως της καταγγελίας, που υπέβαλε η ΑΕΠΙ σχετικά με φερόμενη παράβαση των άρθρων 81 ΕΚ και/ή 82 ΕΚ που διέπραξαν οι οργανισμοί Ερατώ, Απόλλων και Grammo, οι οποίοι αποτελούν ελληνικούς οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων συγγενικών προς τα δικαιώματα του δημιουργού στον τομέα της μουσικής.

Κατά τον ν. 2121/1993, οι δημιουργοί μπορούν να αναθέτουν τη διαχείριση ή την προστασία των πνευματικών τους δικαιωμάτων σε οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, των οποίων η λειτουργία εξαρτάται από άδεια χορηγούμενη από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού.

Η ΑΕΠΙ ζήτησε άδεια για το σύνολο των δικαιωμάτων του δημιουργού και των συγγενικών δικαιωμάτων στον τομέα της μουσικής. Το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού τής χορήγησε μεν άδεια, η οποία όμως περιοριζόταν στη συλλογική διαχείριση των δικαιωμάτων του δημιουργού επί των μουσικών έργων.

Τρεις ελληνικοί οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης των συγγενικών δικαιωμάτων, ήτοι οι Ερατώ, Απόλλων και Grammo, έλαβαν άδεια για τη συλλογική διαχείριση των συγγενικών δικαιωμάτων των τραγουδιστών ερμηνευτών, των μουσικών εκτελεστών και των παραγωγών των φορέων ήχου και/ή εικόνας.

Στις 22 Μαρτίου 2001, η ΑΕΠΙ υπέβαλε καταγγελία στην Επιτροπή κατά των τριών οργανισμών, υποστηρίζοντας ότι προβαίνουν σε κατάχρηση δεσπόζουσας θέσεως και δημιουργούν συμπράξεις και εναρμονισμένες πρακτικές και κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας, υποστηρίζοντας ότι ο νόμος 2121/1993 επιτρέπει στους εν λόγω οργανισμούς να προβαίνουν στις καταγγελλόμενες πρακτικές.

Το 2005, η Επιτροπή απέρριψε την καταγγελία ως προς τους τρεις οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης, λόγω ελλείψεως κοινοτικού συμφέροντος και αποφάσισε να θέσει στο αρχείο το σκέλος της καταγγελίας που αφορούσε τη φερόμενη παράβαση της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Η ΑΕΠΙ προσέφυγε ενώπιον του Πρωτοδικείου (Τ-229/05), ζητώντας την ακύρωση της αποφάσεως της Επιτροπής. Στις 12 Ιουλίου 2007, το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή στο σύνολό της.

Στη συνέχεια, η ΑΕΠΙ ζήτησε από το ΔΕΚ την αναίρεση της παραπάνω αποφάσεως του Πρωτοδικείου. Χθες, το ΔΕΚ απέρριψε της αίτηση αναιρέσεως.
posted by Panos @ 00:42

Πολυ ενδιαφεροντα τα παραπανω απο τον Αγη και το Δημητρη !!

Ο οργανισμος Ερατω εχει να κανει τα δικαιωματα των τραγουδιστων. Κοντολογης λενε οι τραγουδιστες : αφου το τραγουδι το ειπα εγω και πουλησε και πουλαει ακομα, θελω δικαιωματα !! π.χ. χθες επαιζα σε γαμο οπου εμεις παιξαμε κρητικα και ο ντι τζεϊ μετα εβαλε λαϊκα. Απο το "Βρεχει φωτια στη στρατα μου" που παιχτηκε χθες 2 φορες στο συγκεκριμενο μαγαζι και σε ολη την Ελλαδα μπορει να παιχτηκε απο δισκους γυρω στις 5.000 φορες, δικαιουνται ποσοστο εκτος απο τον Πλεσσα και τον Παπαδοπουλο που θα παρουν απο την ΑΕΠΙ και οι απογονοι του Στρατου Διονυσιου, μέχρι ποσα χρονια δεν γνωριζω για τα συγγενικα δικαιωματα ... το θεμα ειναι πληρωνει ο ντι-τζει ποσοστα στην ΑΕΠΙ που πηρε (ο dj) χθες κανα 400ρι ευρω στην ξεφτιλα ;; Ενταξει το κεντρο συμφωνα με τα τετραγωνικα δινει ενα ποσο το χρονο !!
Και ακομα βασει νομου τα συγγενικα δικαιωματα επεκτεινονται και στο εξης :
αν ο Ανδρεατος βγαλει σε δισκο το "Η ζωη μου ολη" σημερα, δικαιουται καποιο ποσοστο και ο τραγουδιστης που το ειπε σε πρωτη εκτελεση, στη συγκεκριμενη περιπτωση ο Καζαντζιδης δλδ οι κληρονομοι του !! Αυτο μου το εχει πει κληρονομος συνθετη ...

Ο αλλος οργανισμος Απολλων εχει να κανει με τους μουσικους και λεει το ιδιο : εγω που επαιξα σε αυτο το δισκο και το τραγουδι κανει ακομα επιτυχια και βγαζει λεφτα, θελω το ποσοστο μου !! Συγγενικο δικαιωμα κι αυτο ...

Προφανως η ΑΕΠΙ μεχρι το 2000 επαιρνε ενα ποσο κατα προσεγγιση και οι αλλοι οργανισμοι δεν παιρναν τιποτα.
Απο οτι θυμαμαι τον αγωνα για τα συγγενικα δικαιωματα ξεκινησε γυρω στο 1990 η Βουγιουκλακη οταν εμαθε τα τεραστια λεφτα που επαιρναν οι παραγωγοι (Φινος, Καραγιαννης κλπ) απο τις προβολες των παλιων ελλην.ταινιων στην τηλεοραση, με την εναρξη της ιδιωτικης τιβι, οπου η ιδια δεν επαιρνε απολυτως τιποτα αν και εβλεπε τη φατσα της απο το πρωι ως το βραδυ στην τηλεοραση ενω στο εξωτερικο πολλοι ηθοποιοι ζουν απο ενα σημειο και μετα απο αυτα τα δικαιωματα !!! Και δικιο ειχε βεβαια !!!

Τωρα προεκυψε και η Γκραμμο που εχει να κανει με τα δικαιωματα των δισκογραφικων εταιρειων ...

Βεβαια εμεις κατ'επαναληψη εχουμε πει απο εδω, οτι ενταξει ρε παιδια, καπου πρεπει ενα τραγουδι να τελειωνει με το θεμα της κονομας, καπου μετα απο καποια χρονια και μετα απο καποια εσοδα πρεπει να ανηκει στο λαο, που στο φιναλε αυτος το αναγνωρισε και το εφερε στη θεση να ειναι γνωστο και δημοφιλες !! Αμα παιξω εγω δλδ το "Σκαλοπατι σου θα κανω για κρεββατι" θα πρεπει να ψαχνω στο τελος του χρονου την ΑΕΠΙ να της δωσω τα λεφτα της ;; Ή θα πρεπει να πληρωνω χαρατσι στην Οντεον που το εβγαλε το '51 ;; Αφου εγω το διαδιδω στο φιναλε και το διαφημιζω !! Ειναι πραγματα που καποια στιγμη πρεπει να θιγουνε και να τελειωσει η ιστορια ...