rebetiko.sealabs.net

Παιδιά γεια χαρά!

Αναμφισβήτητα, η ρεμπέτικη μουσική παραγωγή των δεκαετιών 30, 40 (κυρίως), αλλά και αρχών 50 έχει να επιδείξει διαμάντια.

Θα ήθελα να θέσω το εξής ερώτημα:

Η διαδεδομένη άποψη είναι ότι στο ρεμπέτικο ό,τι γράφτηκε, γράφτηκε. Φυσικά οι κοινωνικές καταστάσεις που οδήγησαν στη γέννηση του ρεμπέτικου ήταν μοναδικές, δεν πρόκειται να επαναληφθούν και δεν έχουν εν πολλοίς σχέση με την σημερινή κατάσταση. Αν ψάξει όμως κανείς μπορεί να βρει και ομοιότητες.

Στο διά ταύτα: πώς θα σας φαινόταν να γράφονταν και τώρα τραγούδια με τα παλιά όργανα (τρίχορδα, όχι κιθαρομπούζουκα!...) πάνω στις παλιές κλίμακες (μακάμια) από ανθρώπους με μεράκι, σεβασμό και αγάπη για το είδος. Θα ήταν ιεροσυλία; Και για να το κάνω πιο λιανά με ένα παράδειγμα: όταν πέθαναν ο Μπετόβεν, ο Μότσαρτ και όλοι αυτοί θα έπρεπε να σταματήσει να γράφεται κλασική μουσική;

Αφήνω το θέμα στην κρίση σας και περιμένω τις απόψεις όλων σας (και του επαϊοντα συντονιστή, αν έχει τη διάθεση). Δυστυχώς τώρα είμαι στη δουλειά και πρέπει να βγω από το φόρουμ. Θα τα ξαναπούμε...

Φιλικά,

Μάκης

???

???

Φίλε μου καταρχάς σ' ευχαριστώ για τη μακροσκελή σου απάντηση.

Πολύ ενδιαφέροντα όσα λες και προχωράς τη συζήτηση. Το παράδειγμα της κλασικής μουσικής εγώ το έθεσα σχηματικά χωρίς να μπω στην ουσία της υπόθεσης, προφανώς λόγω έλλειψης θεωρητικών γνώσεων. Και είμαι σίγουρος πως έχουν γραφτεί απίστευτα ρεμπέτικα σε δυτικές κλίμακες, εσύ θα ξέρεις καλύτερα... Πολύ σωστό και το σχόλιό σου για το Σιδηρόπουλο.

Για να θέσω λοιπόν ξανά το θέμα και χωρίς περιστροφές: Αν εγώ έχω αρχίσει και σκαρώνω εισαγωγές, στιχάκια και μελωδίες για κουπλέ και ρεφρενάκια με βάση τα μακάμια που μελετάω, η ενασχόλησή μου αυτή είναι τόσο γραφική, ώστε να υφίσταμαι συνεχώς τα σκωπτικά σχόλια των φίλων μου; Και κυρίως: αν κάποτε αυτά γίνουν ολοκληρωμένα τραγουδάκια, θα είναι προσβολή προς τη ρεμπέτικη ιστορία να τα παίξω σ' ένα κουτούκι με τα φιλαράκια μου (και τότε μάλλον θα πάψουν να κράζουν!);
Μην νομίσεις πάντως ότι πολυαγχώνομαι με τα σχόλιά τους. Τα λένε απλά για να κράξουν. Αυτό που με ενδιαφέρει πραγματικά είναι μήπως θα μπορούσε με τον τρόπο που είπα πριν να αναζωογονηθεί το ενδιαφέρον και η συζήτηση για το ρεμπέτικο με την παραγωγή νέων συνθέσεων κλπ. Να υπάρξουν παρέες μουσικών που θα παρουσιάζουν πρωτότυπες δημιουργίες και να βρισκόμαστε να παίζουμε, να μιλάμε και να γουστάρουμε...

Τι λες;

issipap έγραψε:επίσης τρίχορδε, στον τίτλο ξέχασες το '20, πολύ σημαντικό!
χεχεχε, έμπλεξες με σχολαστικούς, θα συνηθίσεις :lol:

Έχεις πολύ δίκιο, παράλειψις... Το 20 είναι βασικό, αν και δυστυχώς δεν ξέρω και πολλά πράγματα γι' αυτό.

"Τούτ' οι μπάτσοι που 'ρθαν τώρα
τι γυρεύουν τέτοιαν ώρα...".

Ο Πετρόπουλος γράφει και για πολύ παλιότερα τραγούδια. Π.χ. ο Καπετανάκης είναι μάγκικο της φυλακής και γράφτηκε στα τέλη του 19ου αιώνα...

???

χχχ