rebetiko.sealabs.net

BLEKOS έγραψε: Στην τελικη αν καποιος εχει ενα μικρο ενδιαφερον για το ρεμπετικο,κακο δε θα παθει αν δει αυτες τις εκπομπες, αν γουσταρει θα ψαχτει και μεσω αλλων πηγων και στην πορεια θα κρινει....οπως αλλωστε την ψαξαμε αρκετοι/ες απο εδω μεσα και οχι μονο...

Έχω την εντύπωση πως η ποιότητα του ερρεθίσματος που σε "επηρρεάζει", παίζει σημαντικό ρόλο! Π.χ. εγώ σαν παιδάκι, βλέποντας το "Μινόρε της αυγής" και τον Ξηντάρη, θέλησα να ασχοληθώ με το ρεμπέτικο. Κάποιος όμως που έβλεπε "Καλημέρα ζωή" και τον Ταξίαρχο Θεοχάρη και αποφάσισε να γίνει μπάτσος, ε, μάλλον έχει (και είναι) πρόβλημα. Αυτά...

λιγο ακραιο το παραδειγμα, στην περιπτωση μας ποσο κακα μπορει να ειναι τα ερεθισματα που θα παρει καποιος απο μια σειρα οχι και τοσο ποιοτικων εκπομπων για το ρεμπετικο;(για φαντασου να γινει χωροφυλακας.... )

Π.χ καποιος βλεποντας την εκπομπη ακουει καποια ιστορικα στοιχεια και καποια τραγουδια,εστω οτι καποια απο αυτα τα στοιχεια δεν ευσταθουν(κ δεν αναφερομαι στις εκπομπες του κ.φ.) και καποιες εκ των εκτελεσεων ειναι "εκτελεσμενες".....και εγω ετυχε λοιπον "ψαχνοντας την" να πεσω σε διαφορα, με τον καιρο μαθαινεις να διαχωριζεις....αν εχεις το μερακι......εκει ειναι το θεμα

Οσον αφορα τη φαση του ρεμπετικου(τοτε)....εγω απογοητευτηκα οταν εμαθα οτι οι ρεμπετες δεν ηχογραφουσαν απλα και μονο για το μερακι τους, οτι κανανε οπως καλη ωρα οι σημερινοι σκυλαδες για να βγαλουν ενα δισκο η να ανεβουν σε ενα παλκο,οτι γενικα κυνηγουσαν την επιτυχια......ΤΑ ΦΡΑΓΚΑ....α!!!...κ κατι ακομα οτι ενα καλο ποσοστο των ιστοριων που ακουμε στα τραγουδια ειναι φανταστικες........απογοητευτηκα οσο δεν παει....τελος παντων..

Έχω την εντύπωση πως η ποιότητα του ερρεθίσματος που σε "επηρρεάζει", παίζει σημαντικό ρόλο! Π.χ. εγώ σαν παιδάκι, βλέποντας το "Μινόρε της αυγής" και τον Ξηντάρη, θέλησα να ασχοληθώ με το ρεμπέτικο. Κάποιος όμως που έβλεπε "Καλημέρα ζωή" και τον Ταξίαρχο Θεοχάρη και αποφάσισε να γίνει μπάτσος, ε, μάλλον έχει (και είναι) πρόβλημα. Αυτά...[/quote]

Συμφωνώ απόλυτα με το Σωτήρη. Κι εμένα το 'Μινόρε της Αυγής" με επηρέασε βαθιά. Μια σειρά, του αείμνηστου του Φώτη του Μεσθεναίου (καλό είναι να τον θυμόμαστε) που προσέγγιζε με μεγάλη ευαισθησία το ρεμπέτικο τραγούδι και τη ρεμπέτικη ζωή - χωρίς προσπάθεια εξωρραισμού. Να θυμήσω στους μικρότερους ότι βασική πηγή έμπνευσης των δημιουργών, ήταν η θρυλική Τετράς - προσαρμοσμένη βέβαια σε απαιτήσεις τηλεοπτικές. Την ίδια, πάνω-κάτω εποχή εμφανίστηκε στους κινηματογράφους και το "Ρεμπέτικο" που για μένα, αν και πιτσρίκος εκείνη την εποχή, ήταν μια απογοήτευση. Το διέγραψα από το "σκληρό δίσκο" της μνήμης μου, και δεν ξανασχολήθηκα.
Ζούμε σε μια εποχή που το θέμα της αισθητικής είναι πιο πολύπλοκο από κάθε άλλη πριν. Κι αυτό, ίσως, λόγω του ευρύτερου ιδεολογικού αποπροανατολισμού. Εγώ, δεν αρνούμαι σε κανένα το δικαίωμα να παρουσιάζει τη δική του προσωπική πρόταση. Με ενοχλεί, όμως, το ύφος του ειδικού και του μύστη που ορισμένοι υιοθετούν για να πλασσάρουν το προιόν τους. Σ' αυτήν την κατηγορία κατατάσσω και τον κο Φέρρη. Δυστυχώς...

Καρντάαια. Ο Φέρης έκανε μιά ταινία "Το Ρεμπέτικο" καλή γιά μένα (υποκειμενικό) και μετά ? έγινε ρεμπετολόγος.Πρέπει να επιβιώσει ο άνθρωπος. Έκανε σε μεγάλο μαγαζί ? της Αθήνας παρουσίαση Ρεμπέτικου "Το Ρεμπέτικο του Φέρη"με πολύ καλούς μουσικούς έναν απ' τους οποίους θυμάμαι (Σούκας .......) αλλά... ήταν απομίμηση του ΑΜΑΝ ΑΜΗΝ. Αυτό το πρόγραμμα έγινε και δίσκος για όποιους θυμούνται.Και τώρα μας δίνει τα φώτα του περί του Ρεμπέτικου στήν ΕΤ3.Πάντως είναι κάτι καλύτερο από "Το πάρτι της ζωή σου''.Όσο για τις υπέροχες? ενορχηστρώσεις συνεργάζεται με την Θέσια Παναγιώτου? Αυτά.

Σωτήρης έγραψε:

BLEKOS έγραψε: Στην τελικη αν καποιος εχει ενα μικρο ενδιαφερον για το ρεμπετικο,κακο δε θα παθει αν δει αυτες τις εκπομπες, αν γουσταρει θα ψαχτει και μεσω αλλων πηγων και στην πορεια θα κρινει....οπως αλλωστε την ψαξαμε αρκετοι/ες απο εδω μεσα και οχι μονο...

Έχω την εντύπωση πως η ποιότητα του ερρεθίσματος που σε "επηρρεάζει", παίζει σημαντικό ρόλο! Π.χ. εγώ σαν παιδάκι, βλέποντας το "Μινόρε της αυγής" και τον Ξηντάρη, θέλησα να ασχοληθώ με το ρεμπέτικο. Κάποιος όμως που έβλεπε "Καλημέρα ζωή" και τον Ταξίαρχο Θεοχάρη και αποφάσισε να γίνει μπάτσος, ε, μάλλον έχει (και είναι) πρόβλημα. Αυτά...

Σοβαρο παραδειγμα πηρες !!!! Να φορεσουμε αμπεχωνο, σκαρπινι,να βγαλουμε 30 πολυποδες στο λαρυγγι για να μιμουμαστε τον Μαρκο για να λεμε στο τελος οτι ειμαστε αισθητικα ενταξει με το ρεμπετικο ε? Η ζωη προχωραει οπως και η τεχνη, αλλιως θα ειμαστε ακομη στα δεντρα με μια μπανανα στο χερι, αλλά θα ειμαστε αισθητικα σωστοι !!!!

karaven έγραψε:Σοβαρο παραδειγμα πηρες !!!! Να φορεσουμε αμπεχωνο, σκαρπινι,να βγαλουμε 30 πολυποδες στο λαρυγγι για να μιμουμαστε τον Μαρκο για να λεμε στο τελος οτι ειμαστε αισθητικα ενταξει με το ρεμπετικο ε? Η ζωη προχωραει οπως και η τεχνη, αλλιως θα ειμαστε ακομη στα δεντρα με μια μπανανα στο χερι, αλλά θα ειμαστε αισθητικα σωστοι !!!!

Ίσως να μην κατάλαβα σωστά και γι' αυτό θα ήθελα μια διευκρίνηση! Αυτό το είπες για μένα, που έγραψα πως επηρεάστηκα από τον Ξηντάρη;

Γιατί άραγε το "Μινόρε της αυγής" δεν προκάλεσε αρνητική κριτική;
Είναι απλούστατο!
Εδωσε στον κόσμο την εικόνα που θα εισέπρατε ο καθένας μας
ακούγοντας τον ΜΑΡΚΟ απο τις 78 στροφές!!!
Και μη νομίζετε ότι είναι εύκολο να αποδοθεί από ένα σκηνοθέτη
αυτή η εικόνα!
Ξανά θα το πω! Το ρεμπέτικο έχει μοναδική και δικιά του αισθητική!
Οποιος επιχείρησε να το διασκευάσει ναι μεν μπορεί να τα ΄κονόμησε
σε καμμία όμως περίπτωση δεν βοήθησε την εξάπλωση του.
Είναι χρέος όλων μας (που το αγαπάμε και ξέρουμε να το ακούμε)
να το κάνουμε γνωστό στον διπλανό μας! ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΠΟΣ!!